استفاده از پیوند استخوان برای ایمپلنت‌های دندانی

بیماری‌های پریودنتال (بیماری بافت‌های نگهدارنده دندان‌ها) یکی از علل اصلی تخریب استخوان فک هستند.

استفاده از پیوند استخوان برای ایمپلنت‌های دندانی


پروتزهای نامناسب و صدمات شدید نیز نقش موثری در از بین رفتن استخوان فک دارند. پیوند استخوان یک راهکار فوق‌العاده برای جایگزینی بافت‌های استخوانی از دست رفته است که باعث رشد مجدد استخوان می‌شود. پیوند استخوان یک راهکار جامع و قابل پیش بینی است که کارکردهای فراوانی دارد.از پیوند استخوان جهت ایجاد یک پایه قوی برای کاشت ایمپلنت‌های دندانی استفاده می‌شود؛ این عمل، نقش موثری در جلوگیری از پیشرفت بیماری‌های لثه داشته و لبخند شما را زیباتر جلوه می‌دهد.

پژوهشگران، پیوند استخوان را بهترین گزینه برای بازیابی استخوان فک می‌دانند.

ایمپلنت های دندانی
ایمپلنت‌ها یکی از بهترین متدهای موجود برای جایگزینی دندان‌های از دست رفته هستند؛ چون قابلیت کامل دهان و دندان شما را بازیابی می‌کنند. با این حال، اثربخشی ایمپلنت‌ها مستلزم آن است که به خوبی به استخوان فک متصل شوند. اگر استخوان فک از کیفیت و قدرت کافی برخوردار نباشد، عمل پیوند استخوان باعث تقویت و بهبود کیفیت استخوان در محل کاشت ایمپلنت می‌شود.
بالا بردن استخوان سینوس فک
در این عمل، غشای سینوس کمی به سمت بالا کشیده می‌شود و استخوان پیوندی در زیر آن قرار می‌گیرد. این امر باعث می‌شود که ایمپلنت‌ها بر روی یک پایه قوی‌تر کاشته شوند.
تقویت استخوان فک
تروما، صدمات فیزیکی، نواقص مادرزادی و بیماری‌های شدید لثه باعث ایجاد شیارهایی بر روی استخوان فک می‌شوند. از عمل پیوند برای پر کردن شیارهای استخوان استفاده می‌شود.
تغییر مکان عصب
اگر کاشت ایمپلنت مستلزم جابجایی عصب آلوئولار تحتانی باشد، از عمل پیوند استخوان کمک گرفته می‌شود. عصب آلوئولار تحتانی، احساسات گونه و لب را کنترل می‌کند.